Η παρέα
στο γραφείο συζητούσε για τα χαράτσια και τις ουρές στις εφορίες.
Μίλαγαν όλοι μαζί οργισμένα, η συζήτηση είχε μετατραπεί σ΄ενα βουητό που δεν
έβγαζε πουθενά. Ολοι αυτοί οι οργισμένοι είχαν περάσει με τη ....
σειρά τους ένας ένας από
κάποια ουρά.
"Εγώ δεν ξέρω από
αυτές τις ουρές τους είπα. Γιατί δεν έχω πληρώσει την εφορία και δεν έχω
ακίνητο για να ανακατεύομαι με χαράτσια." Σιωπή... Πως βλέπουμε σε κάτι
ταινίες να γίνεται το χάος και ξαφνικά κάποιος πυροβολεί στον αέρα κι απλώνεται
μια μουγγαμάρα ξαφνικά, κάτι τέτοιο έγινε.
Γύρισαν όλοι και με
κοίταξαν σαν να είχα ανακοινώσει δημοσίως πως το βράδυ κάνω πιάτσα κι
εκδίδομαι! Τι εννοείς δεν έχεις πληρώσει? Και τι θα κάνεις. Κι αρχίζει μια
δεύτερη επίθεση βαβούρας αυτή τη φορά όλη αφιερωμένη σε μένα. Θα στα πάρουν από
το μισθό, θα σου στείλουν το κλητήρα στο σπίτι. Πόσα χρωστάς? Αν είναι πάνω από
τόσα θα σε κλείσουν μέσα.
Παιδιά ψυχραιμία. Υπάρχει
ένα πολύ απλό ζητηματάκι. Δεν έχω πληρώσει γιατί δεν έχω να πληρώσω, δεδομένου
πως πριν την εφορία προηγούνται μερικές βασικές ανάγκες τις οποίες θα έπρεπε να
αφήσω ακάλυπτες για να πληρώσω την εφορία. Νοίκι, ηλεκτρικό, τροφή της οικογένειας, εισιτήρια για να
πηγαίνω στη δουλειά. Κι αυτά μισοκαλυμμένα είναι. Οπότε γιατί το συζητάμε.
Κι αν σου συμβεί αυτό? Το
αγωνιώδες ερώτημα. Η τρομοκρατία... Κι αν. Κι αν τι? Θα με κρεμάσουν στη μέση
της πλατείας για παραδειγματισμό? Δεν τους πέρναγε καν από το μυαλό πως
υπάρχουν άνθρωποι που έχουν στη ζωή τους άλλες ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ από αυτές που
επιβάλλει η μνημονιακή πολιτική της κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής τρόικα. Η
ουσία όλου του προβλήματος στους ανθρώπους που λαμβάνουν καθημερινά εντολές και
διαταγές (δεν μιλάω για τους άλλους που γύρισαν ηλιοκαμμένοι από τα νησιά κι ετοιμάζονται
για τις χειμωνιάτικες επιδρομές στα σκυλάδικα) είναι πως έχουν πάθει ένα
απόλυτο πανικό στο πως θα ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ τις διαταγές....
Γιατί η μη τήρηση των
διαταγών ισοδυναμεί με εκτέλεση! Το σπιτάκι θα το πάρουν οι τράπεζες, το μισθό
θα τον πάρει η εφορία, το ρεύμα θα το κόψει η ΔΕΗ, τ΄ασημικά μας και τα
μπακίρια μας και το κομπόδεμά μας. Τι θα απογίνουν? Τα υποκοριστικά μας θα τα
χάσουμε (σπιτάκι, δουλίτσα, λεφτουδάκια, αυτοκινητάκι, τηλεορασούλα) και θα μείνουμε γυμνοί. Γιατί τελικά τίποτα
από αυτά τα παιχνιδάκια δεν ήταν δικό μας, αφού με το ψηφαλάκι μας και την
αντιληψούλα μας και την βλακούλα μας, επιλέξαμε μια κυβερνησούλα που φτιάχνει
εντολούλες τις οποίες αν δεν εκτελέσει κάποιος θα μπει στο κλουβάκι και θα
καταστραφεί η ζωούλα του.