με κεντρικό σύνθημα την επαναφορά των εργασιακών δικαιωμάτων, που επλήγησαν με τρόπο βάναυσο από τις μνημονιακές πολιτικές και κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, την προστασία της πρώτης κατοικίας , την επίλυση των κόκκινων δανείων .... οι εργαζόμενοι στην Κορινθία συμμετείχαν μαζικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά ΟΧΙ τόσο όσο προστάζουν οι καιροί.
Συγκέντρωση πραγματοποίησε το ΠΑΜΕ Κορινθίας , το Εργατικό Κέντρο,ο ΟΕΒΕ Κορινθίας μαζί με τον Εμπορικό Σύλλογο Κορίνθου και η ΑΔΕΔΥ μαζί με την ΕΛΜΕ Κορνθίας .
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΦΩΤΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΚΑΙ ΟΕΒΕ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Για την ιστορία θα πρέπει να πούμε ότι η μεγαλύτερη συγκέντρωση σε όγκο ήταν αυτή του ΠΑΜΕ με τρεις φορές περίπου περισσότερο κόσμο από αυτόν του Εργατικού Κέντρου, καθώς και των υπολοίπων συγκεντρώσεων.
Παρόλα αυτά ένα τεράστιο «γιατί;» βασανίζει την σκέψη πολλών σκεπτόμενων ανθρώπων ,για το μόνιμο φαινόμενο πολυδιάσπασης του εργατικού κινήματος, που εκφράζεται εκτός των άλλων και με την παρουσία πολλαπλών συγκεντρώσεων.
Αποτελεί γεγονός, που δεν μπορεί εύκολα πια ν' αμφισβητηθεί, ότι η κατάσταση του Συνδικαλιστικού Κινήματος στην χώρα, αλλά κυρίως στην Κορινθία δεν είναι καθόλου καλή. Τον τελευταίο μάλιστα καιρό όλο και πληθαίνουν οι αναφορές στο λεγόμενο φαινόμενο του «αποσυνδικαλισμού». Όλο και περισσότερο δηλαδή, γίνεται λόγος για την αδυναμία των συνδικάτων να παρέμβουν, να επηρεάσουν, την επίλυση και των μικρής ακόμα σημασίας κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, που απασχολούν τα πλατιά λαϊκά στρώματα . Το κοινό συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουν όλες σχεδόν οι αναλύσεις, είναι ότι το συνδικάτο, ιστορικά πρώτη μαζική οργάνωση της εργατικής τάξης, έπαψε να διαδραματίζει το ρόλο, που παλαιότερα έπαιζε. Έπαψε ν' αποτελεί αξιόπιστο κοινωνικό υποκείμενο, ικανό για οποιαδήποτε ουσιαστική παρέμβαση ή πρωτοβουλία σε μια πράγματι πρωτοφανή και πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία για ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας.
Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο η πλειοψηφία των συνδικαλιστών εργατικών φορέων (βλέπε ΓΣΕΕ ) που ηγήθηκαν, αποδείχθηκαν αναξιόπιστοι η και ακόμα χειρότερα ξεπούλησαν εργατικούς αγώνες και δικαιώματα στο βωμό κομματικών κυβερνητικών συμφερόντων .Η΄σημερινή εμφάνιση του Εργατικού Κέντρου στην Κόρινθο και η μικρή συμμετοχή από εργαζόμενους καταδεικνύει και την επιρροή που ασκεί ως συνδικαλιστικό όργανο και είναι θέμα προς ανάλυση για την διοίκηση και τον πρόεδρο του.
Επίσης η συμμετοχή των Κορίνθιων επαγγελματιών στην απεργία θα πρέπει ν΄απασχολήσει τον Εμπορικό σύλλογο καθώς και τον ΟΕΒΕ.
Επομένως διερωτώμαι σε αυτές τις τραγικές στιγμές του τόπου μήπως το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει ν΄ανασυγκροτηθεί,ν΄ αυτοπροσδιοριστεί και οι εργατικές ενώσεις κάνουν σωστή χρήση της δύναμης τους;
Βέβαια όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά δεν καταδεικνύουν μόνο την κρίση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και την γενικότερα μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας . Είναι οι συνέπειες της βαθιάς κρίσης που περνά το ελληνικό συνδικαλιστικό κίνημα, όλα τα πολιτικά κόμματα, οι θεσμοί του αστικού κράτους, οι εκφραστές του, οι αξίες του, η οικονομία, η κοινωνία στο σύνολο της.
Μ.Π.Ν.