και η Ζήρεια. Μιάμιση ώρα το πολύ από την Αθήνα, ίσα που προλαβαίνεις να καταλάβεις το ταξίδι. Διασχίζεις τον Ισθμό και εμπιστεύεσαι τα παραθαλάσσια θέρετρα που στοιχίζονται στα ανοιχτά του Κορινθιακού.
Λέχαιο, Βραχάτι, Κοκκώνι, Διμηνιό, μέχρι το Ξυλόκαστρο σε συντροφεύει η συνεχής –πολλάκις βραβευμένη με γαλάζια σημαία- ακτογραμμή με τα ξενοδοχεία πάνω στο κύμα, τις περαντζάδες, τα ταβερνάκια, τα λιμάνια και τα πεύκα που πνίγουν στη σκιά τους την ακροθαλασσιά.
 |
Κακά όμως τα ψέματα, αυτό που ανάγει τη δυτική Κορινθία σε υψίστη επιλογή των εκδρομέων είναι η πολυμορφικότητά της, η σύζευξή της με την Ορεινή Κορινθία. 40 χλμ. μακριά από την παραλιακή ζώνη ορθώνεται ο μαγικός κόσμος της Ζήρειας, το 2.374 μ. δασοσκέπαστο όρος Κυλλήνη.
 |
Μοιράζονται ανάμεσα στη Μικρή και στη Μεγάλη Ζήρεια και στα πόδια τους κυλάει η αγαπημένη των φυσιολατρών, η προστατευόμενη κοιλάδα της Φλαμπουρίτσας. Αυτά γνωρίζουν όλοι για αρχή. Αυτά και τα Τρίκαλα. Το πασίγνωστο, χωρισμένο σε 3 επίπεδα ορεινό θέρετρο (το συνιστούν τα Κάτω, τα Μεσαία και τα Ανω Τρίκαλα) φωλιάζει στα 1.100 μ. υψόμετρο και από τη δεκαετία του '30 (οπότε λειτούργησε το πρώτο ξενοδοχείο «Θεοξένια») φημίζεται για τις άριστες υποδομές και την άπλετη θέα στον Κορινθιακό.
 |
Εχουμε λοιπόν και λέμε: δύο οι κατ’ εξοχήν τρόποι για να την προσεγγίσεις. Ο ένας ξεκινά από το Ξυλόκαστρο (μέσω Τρικάλων και Ταρσού), οπότε πέφτεις πάνω στην κοιλάδα του Φενεού. Αν πάντως έχεις για πρωταρχικό σου στόχο τη λίμνη Στυμφαλία, ξεκινάς απ’ το Κιάτο, περνάς το Σούλι, οπότε ρίχνεις άγκυρα στο αλλοτινό βασίλειο της θεάς Αρτεμης, στη μυθική επικράτεια των ανθρωποφάγων στυμφαλίδων ορνίθων του 6ου άθλου του Ηρακλή.
 |
Πλάι της, στέκεσαι στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Στύμφαλου, επισκέπτεσαι το σύγχρονο Μουσείο Περιβάλλοντος στον έναντι λόφο, μαγεύεσαι από τα σημάδια που άφησε ο χρόνος περνώντας από τα επιβλητικά χαλάσματα της Κιστερκιανής Μονής Ζαρακά. Το μισογκρεμισμένο συγκρότημα της Φραγκοκρατίας συστάθηκε σε μια προσπάθεια προσηλυτισμού του ντόπιου πληθυσμού από τα μοναστικά τάγματα της Δύσης και λειτούργησε για λιγότερο από 50 χρόνια.
 |
Η Στυμφαλία είναι πίσω σου. 220.000 στρέμματα στρώνονται στα πόδια σου καλλιεργημένα με φασόλια, ρεβίθια, φάβα, φακή, και πατάτες που έχουν άλλη νοστιμιά στα 700 μ. υψόμετρο. Οι οικισμοί αγκιστρώνονται στους πρόποδες των γύρω βουνών και μόνο τα ερείπια της αρχαίας Φενεού ριζώνουν στα δυτικά της πεδιάδας.
Πριν από χιλιάδες χρόνια, το υψίπεδο του Φενεού ήταν λίμνη. Οι ποταμοί Ολβιος και Δόξα πλημμύριζαν την κοιλάδα, έπνιγαν καλλιέργειες και χωριά. Το 1996 ολοκληρώθηκε το φράγμα του Δόξα και, κάπως έτσι, σχηματίστηκε μια δεύτερη υδάτινη λεκάνη.
Πριν από χιλιάδες χρόνια, το υψίπεδο του Φενεού ήταν λίμνη. Οι ποταμοί Ολβιος και Δόξα πλημμύριζαν την κοιλάδα, έπνιγαν καλλιέργειες και χωριά. Το 1996 ολοκληρώθηκε το φράγμα του Δόξα και, κάπως έτσι, σχηματίστηκε μια δεύτερη υδάτινη λεκάνη.
Η τεχνητή λίμνη Δόξα σηματοδοτείται από το φωτογενές Παλαιομονάστηρο που στέκει από τον 14ο αι. σε μια μοναχική γλώσσα γης. Κυπαρίσσια, έλατα και μαυρόπευκα καθρεφτίζονται στα ατάραχα νερά της και ο επιβεβλημένος κύκλος (με τα πόδια, Ι.Χ., ή με άλογο) περνά απ’ τον Αϊ-Γιωργή τον Φονιά - τον κατά κόσμον «Αϊ-Γιώργη».
Το επίθετο «φονιάς» αποτελεί παραφθορά του Φενεού και ουσιαστικά αποτελεί τη συνέχεια του Παλαιομονάστηρου, που εγκαταλείφθηκε τον 17ο αι., όταν τα νερά της λίμνης κατέκλυσαν τον κάμπο. Αγιογραφίες, τέμπλο και το επισκέψιμο κρυφό σχολειό αποτελούν τις κλασικές στάσεις πριν δοκιμάσεις το παραδοσιακό γλυκό τριαντάφυλλο που ετοιμάζουν με τα χεράκια τους οι γέροντες τα τελευταία 20 χρόνια.
 |
Το Πανόραμα φέρ’ ειπείν βαφτίστηκε έτσι για το πανόραμα που προσφέρει στη Ζήρεια, έχει ξενώνες, ταβέρνες και το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου. Ο Φενεός ξεχωρίζει για τον Αγιο Σπυρίδωνα, το Στενό για το τετράτοξο γεφύρι του Ολβιου.
Η δε Γκούρα σκαρφαλώνει στις πλαγιές του μεγαλειώδους βουνού και, όπως βροντοφωνάζει η πέτρινή της πλατεία, ήταν ανέκαθεν κεφαλοχώρι.
Οι Παμμέγιστοι Ταξιάρχες κλέβουν τα βλέμματα, τα αρχοντικά των παλιών αφεντάδων μεταμορφώθηκαν σε πανέμορφους ξενώνες, και δικαίως, οι καφενέδες και τα ταβερνάκια της σφύζουν από ζωή.
Αν θες να ολοκληρώσεις τον κύκλο του βουνού, κάν’ το στον Κάτω Ταρσό, στα σωθικά της μετέωρης Παναγιάς του Βράχου. Με θέα τις επιβλητικές κορυφές της Ζήρειας που σε έκαναν να ξεχάσεις το μπλε του Κορινθιακού.
thetravelbook.gr